Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2016

09.12.2016 Don't Mess with Cats - Press the F Button

Ακούστε την Εκπομπή!
Καλησπέρα σας!  Για όσους είναι πρώτη φορά μαζί μου εδώ, ακούτε το κεραμιδόγατο.  Παρασκευή σήμερα και πάλι κοντά σας, δεν μπορώ παρά να σκεφτώ  ……. το κρίμα στο λαιμό σας.

Μετ’ εμποδίων η προηγούμενη εκπομπή, δεν έγινε τελικά, ελέω Microsoft και windows 10, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι την γλυτώσατε.  Θα την κάνουμε σήμερα.

Κατά τα άλλα, ελπίζω να είχατε μια καλή εβδομάδα και να σας βρίσκω ευδιά…θε…….. Όχι, εεε;;  Εντάξει, κάτι θα κάνουμε γι αυτό.  Γι αυτό είμαι εγώ εδώ.

Πριν προχωρήσω παραπέρα, την καλησπέρα μου και σε όλα τα άλλα κεραμιδόγατα, σπιρτόγατα, λύκους, λιοντάρια, μαύρα πρόβατα και όλα τα είδη του ζωικού βασιλείου που φιλοξενεί η μεγάλη αγκαλιά του spirto web radio. Για την ώρα βλέπω εδώ τον Λύκο και το σπιρτόγατο ή σπιρτόκουτο.

Λοιπόν το προσέξατε;  Στην πλειοψηφία τους οι μουσικοί παραγωγοί μας έχουν υιοθετήσει και από ένα ζωάκι στην εκπομπή τους!  Αφήστε δε που κάποιοι από εμάς, έχουμε ταυτιστεί και μαζί του.  Ο Λύκος ουρλιάζει πένθιμα κάθε Κυριακή και κάθε Δευτέρα με τα μπλουζ, ο Κωνσταντίνος RVS βρυχάται κάθε Τρίτη με τις ροκιές, η υποφαινόμενη, αν και μακράν μουσικός παραγωγός, νιαουρίζει κάθε Παρασκευή, δεν ξέρω ακόμα ο Blacksheep, το μαύρο πρόβατο της παρέας, τι σκοπούς έχει για τις Δευτέρες και τις Τρίτες.  Δεν έχει εκδηλωθεί ακόμα, αλλά που θα πάει;
Θα έχω άδικο να πω τώρα ζωολογικός κήπος γίναμε; Όχι πείτε μου!



Τώρα που μπήκαμε στο ρυθμό μας με την μουσική, και μετά τα καλησπερίσματα, πάμε στο κύριο θέμα της σημερινής εκπομπής.  Ξεκίνησα να σας λέω την προηγούμενη Παρασκευή, πριν μας διακόψει η Microsoft και τα windows 10, για ένα μικρό βίντεο του οποίου είχα την χαρά να κάνω τον υποτιτλισμό στα Ελληνικά.  Μη φανταστείτε καμιά Χολιγουντιανή υπερπαραγωγή, ένα βιντεάκι λίγων λεπτών ήταν, αλλά πολύ πολύ περιεκτικό κατά την γνώμη μου και μου τράβηξε την προσοχή, γιατί αναφερόταν σε ένα θέμα που με έχει απασχολήσει πολλές φορές το τελευταίο διάστημα. Το θέμα του βίντεο ήταν τα σύγχρονα περιοδικά μόδας και ομορφιάς, που απευθύνονται στις γυναίκες.  Μιλούσε για το περιεχόμενο τους, αν μπορεί κανείς να το πει περιεχόμενο και ύλη αυτό και για τα υποσυνείδητα μηνύματα που περνάνε στον γυναικείο πληθυσμό όλων των ηλικιών.



(Χρειάζεται να είσαστε στο Youtube, όπου μπορείτε να πατήσετε πάνω στην τροχαλία, κάτω δεξιά στο βίντεο, να ορίσετε Subtitles >> Greek)

Πήρε λοιπόν ο δημιουργός του βίντεο δύο τυχαία γυναικεία περιοδικά και αφαίρεσε από μέσα τις σελίδες με διαφημίσεις.  Το αποτέλεσμα ήταν ότι, από 426 σελίδες το ένα, έμειναν μόνο 62 και από 244 σελίδες το άλλο, έμειναν 88.  Δηλαδή, περίπου το 85% των περιοδικών αυτών, ήταν διαφημίσεις.  Τραγικό;  Χαίρομαι όταν συμφωνείτε μαζί μου.



Ουσιαστικά το βίντεο αυτό μου θύμισε τον λόγο που δεν αγοράζω περιοδικά εδώ και αρκετά χρόνια.  Ξέρω ότι ο ελληνικός περιοδικός τύπος θα ήθελε να μας ρίξει στην πυρά, εμένα και τους ομοίους μου, αλλά πραγματικά πιστέψτε με, δεν φταίω εγώ, αν τα μισά περιοδικά στην Ελλάδα σήμερα είναι ακατάσχετο gossip για celebrities της συφοράς και τα υπόλοιπα, όσες λίγες σελίδες μείνουν μετά τις διαφημίσεις, μας δίνουν οδηγίες πώς να κάνουμε σωστά, όλα αυτά που κατά την γνώμη τους κάνουμε χάλια!

Το έχετε προσέξει;  Όλο διαφημίσεις και οδηγίες.  Συμβουλές τις λένε, αλλά εντάξει, ας είμαστε ρεαλιστές.  Διαβάζουμε λοιπόν, πώς να μακιγιαριζόμαστε σωστά, πώς να ντυνόμαστε σωστά, πώς να περπατάμε σωστά, πώς να χτενιζόμαστε σωστά, πώς να τρώμε σωστά, πώς να φερόμαστε σωστά, πώς να σκεφτόμαστε σωστά, πώς να τον τυλίξουμε σωστά, πώς να μπουμ-μπουμ σωστά …  εεε, έλεος πια!  Τίποτα σωστό δεν κάνουμε;  Ας βάλω λίγη μουσική τώρα, γιατί άντε!



Έχω πάντως την εντύπωση και διορθώστε με, αν κάνω λάθος, ότι όλα αυτά τα υποσυνείδητα μηνύματα δια του τύπου, πώς να τον ρίξετε γρήγορα στο κρεβάτι και άλλα, τα υποβάλλουν  άντρες, για … ευνόητους λόγους.  Τι λέτε κι εσείς;  Όλη αυτή η παραφιλολογία και το συνεχές πουσάρισμα που δεχόμαστε γύρω από το απελευθερωμένο δίχως αύριο σεξ, εμένα πολύ ύποπτη μου φαίνεται, δεν θα σας το κρύψω.  Αυτά τα μηνύματα, … δεν ξέρω, αλλά εμένα μου βρωμάνε σε ότι αφορά την προέλευση τους αλλά ΚΑΙ τα κίνητρα τους.  Γιατί γρήγορα στο κρεβάτι;  Κατ’ αρχήν, ποιος βιάζεται να τους ρίξει οπουδήποτε;  Βιάζεστε εσείς;  Όχι!  Αυτό λέω κι εγώ.

Εγώ αυτό που ξέρω, υπό την ιδιότητα μου ως Κεραμιδόγατο, είναι πως τα θηλυκά παγκοσμίως, ανεξαρτήτως συνομοταξίας, από αμοιβάδες και κολεόπτερα έως προηγμένα θηλαστικά, έχουν από την φύση δοσμένη μια ντιρεκτίβα, η οποία λέει «Ψάξε να βρεις ένα ισχυρό αρσενικό να αναπαραχθείς», αντίθετα με τα αρσενικά που η αντίστοιχη ντιρεκτίβα τους λέει «Σπείρε όσα πιο πολλά αντίγραφα σου μπορείς – δεν έχει σημασία που».  Τώρα, πως από αυτό που αποφάσισε η φύση, καταλήξαμε να μας συμβουλεύουν τα έγκριτα περιοδικά το one-night-stand και το τσουλίστικο στυλάκι, λες και αυτό είναι η επιτομή της γυναικείας χειραφέτησης, πραγματικά, δυσκολεύομαι να το καταλάβω και ζητάω συγνώμη για την αδυναμία μου αυτή, αν βρίσκετε πως είναι αδυναμία.

Πολύ συνοπτικά δηλαδή μας λένε, ότι είναι χειραφέτηση το να είσαι μελιτσούλα και να πετάς από λουλουδάκι σε λουλουδάκι, διαφορετικό κάθε φορά. οκ



Οδηγίες βήμα – βήμα γράφουν λοιπόν τα έγκριτα περιοδικά, προορισμένα για τις ακαμάτρες, πώς να τον τυλίξετε.  Ξέρωγω πώς να τον τυλίξουμε;  Στη λαδόκολλα ας πούμε;  Να μην σου αρπάξει κιόλας;  Από πότε χρειάζεται στρατηγική για να σου την πέσει κάποιος του αντιθέτου φύλλου, που εξ ορισμού είναι η δουλειά του αυτή, να είναι κυνηγός κεφαλών δηλαδή, ήταν και θα παραμείνει για μένα ένα άλυτο μυστήριο.  Να έλεγαν το αντίθετο τουλάχιστον, συμβουλές δηλαδή πως να αποφύγετε το στενό μαρκάρισμα, να το καταλάβω.  Εκεί μάλιστα, χρειάζεται στρατηγική και τακτική, που δεν την διαθέτουν όλες.  Θα περίμενα με μεγαλύτερο ενδιαφέρον να διαβάσω κάτι, πώς να τον αποφύγετε ας πούμε, παρά πώς να τον κάνετε να σέρνεται.

Αν αναρωτιέστε τώρα κι εσείς για το στενό μαρκάρισμα … Δεν ξέρω.  Με καμιά παγοκύστη ίσως;  Τι λέτε;  Θα βοηθούσε;



Ανεξάρτητα πάντως από την πηγή προέλευσης, αυτή η ιστορία με το σέξινες, που προωθούν οι φυλλάδες, διότι περί φυλλάδων πρόκειται, όχι περί περιοδικού τύπου, πολύ με προβληματίζει σε ότι αφορά τους απώτερους στόχους.  Που αποσκοπούν δηλαδή και γιατί αυτή η εμμονή να προβάλουν το πρότυπο της ελευθεριάζουσας ως ζητούμενο κάθε γυναίκας που σέβεται τον εαυτό της και το φύλο της.  Πώς να τον κάνετε λέει να μην μπορεί να πάρει τα πόδια του, τεχνικές και συμβουλές για τέλειο σεξ.   Ξέρωγω;  Να του κάτσεις μήπως;  Είναι αυτό ένας τρόπος, λέω εγώ τώρα, δεν συμφωνείτε κι εσείς;

Κι έπειτα, αυτό το να μην μπορεί να πάρει τα πόδια του, γιατί καλέ;   Τι σου έκαμε ο άνθρωπος;  Οκ, το αποσύρω αυτό το τελευταίο που είπα.  Διότι Βασικά ξέρουμε τι σου έκανε, άσχετο που δεν το σχολιάζουμε.



Το δεύτερο σκέλος του βίντεο λοιπόν που σας έλεγα, αφορούσε τα μηνύματα χαμηλής αυτοεκτίμησης που μας περνάνε υποσυνείδητα, όταν δεν προσέχουμε.  Τα έχετε προσέξει;  Δεν θα μου φαινόταν παράξενο να πείτε όχι.

Θα παρατηρήσετε ότι όλα αυτά τα μηνύματα, έχουν ένα κοινό παρονομαστή.  Στοχεύουν να σου δείξουν, εμμέσως πλην σαφώς, ότι δεν είσαι αρκετά όμορφη, ότι δεν είσαι αρκετά καλή, ότι δεν είσαι αρκετά έξυπνη, ότι δεν είσαι αρκετά επιτυχημένη, δεν είσαι αρκετά γυμνασμένη, δεν έχεις κορμί που σκοτώνει, δεν είσαι σέξυ και γενικά …., ότι είσαι σαν κακό χρόνο νάχεις.  Generally speaking, YOU SUCK, καταλήγει εμφατικά το βίντεο, υπογραμμίζοντας ότι μετά από 3 μόλις λεπτά ανάγνωσης αυτών των εντύπων, έχεις πέσει σε βαριά κατάθλιψη και χρειάζεσαι περίθαλψη και ψυχοφάρμακα.  Πέστε μου ότι δεν το έχετε πάθει.

Μας σερβίρουν δηλαδή δια του τύπου, των περιοδικών κατά βάση, αλλά και μέσω της τηλεόρασης και του ιντερνετ, εκείνα τα απίθανα, εξωπραγματικά πρότυπα ομορφιάς, όπου ούτε το μοντέλο της φωτογραφίας δεν μοιάζει στο μοντέλο της φωτογραφίας, όπως πολύ χιουμοριστικά επισημαίνει και ο δημιουργός του βίντεο, παραθέτοντας την πραγματική και την εικονική φωτογραφία ενός μοντέλου και όλη την διαδικασία του άγριου editing που έχει μεσολαβήσει ενδιάμεσα.  Κι έπειτα, άντε χτυπήσουν εσύ, γιατί δεν μοιάζεις με τα μοντέλα και το κυριώτερο, πλήρωσε για να τους μοιάσεις!  Μαρκετίστικα έξυπνο, δεν λέω, αλλά πάλι μήπως να αφυπνιστούμε και να σταματήσουμε να τσιμπάμε; Μήπως;



Μιλώντας για πρότυπα ομορφιάς, Το ξέρατε εσείς ότι στην Κίνα πολλά κορίτσια υποβάλλονται σε βάρβαρες κοσμητικές επεμβάσεις, για να πλησιάσουν τα δυτικά πρότυπα ομορφιάς;  Ξέρατε   ότι χιλιάδες κοπέλες εκεί, κάνουν επεμβάσεις στα μάτια, να είναι λιγώτερο σχιστά και κουκουλομάτικα και να γίνουν πιο στρογγυλά, όπως των δυτικών;  Ξέρατε ότι χιλιάδες κορίτσια εκεί μπαίνουν στο χειρουργείο για να μεγαλώσουν την όντως μικροσκοπική μυτούλα που τους δώρησε η φύση, για να μοιάζει με τις δικές μας;  Γιατί;  Γιατί αυτά τα πρότυπα ομορφιάς τα ταΐζουν και μ’ αυτά έχουν ταυτιστεί.

Γιατί αναφέρθηκα στα κορίτσια από την Κίνα; Μήπως ο δυτικός κόσμος πάει πίσω;  Όχι, δεν υστερούμε.  Είναι γνωστή η παράνοια που σαρώνει την Αμερική ιδίως, με τα δυσθεώρητα στήθη και εσχάτως και τα μεγάλα οπίσθια.  Στυλ Καρντάσιαν τα λένε, στυλ τετράφυλλης ντουλάπας μου φαίνονται εμένα, αλλά τέλος πάντων δεν είναι εκεί το θέμα μας. Απλά στην Κίνα το φαινόμενο έχει πάρει διαστάσεις κοινωνικής μάστιγας, τα τελευταία χρόνια, με χιλιάδες κορίτσια να μπαίνουν κάτω από το χειρουργικό μαχαίρι, σε βαθμό που πλέον έχουν αρχίσει εκτεταμένες καμπάνιες αφύπνισης, του τύπου: κορίτσια αφήστε τα μούτρα σας ήσυχα!  Δεν ξέρω εσάς, αλλά εμένα μου ραγίζει την καρδιά όλο αυτό που συμβαίνει παγκοσμίως.



Το καλύτερο δεν σας το είπα.  Μάλλον το τραγικώτερο.  Μη λέμε κι ότι θέλουμε.  Το ξέρατε πως στην Κίνα, εκατοντάδες κορίτσια μπαίνουν στην επώδυνη διαδικασία να τους σπάσουν, ναι, όπως το ακούτε, να τους σπάσουν τα πόδια, για να ψηλώσουν μερικά εκατοστά;  Έβλεπα κάποια ντουμαντέρ σχετικά τις προάλλες και δεν σας κρύβω ότι έφριξα.

Την είπα επώδυνη την διαδικασία, διότι μετά την βάρβαρη επέμβαση, πρέπει να μπουν σε ένα μεσαιωνικό τροχό των βασανιστηρίων, έτσι το λέω εγώ, για να τεντώσει ο σκελετός τους και να αποκτήσουν το πολυπόθητο ύψος, μια διαδικασία που κρατάει κοντά έξη μήνες και πραγματικά αναρωτιέμαι, δεν είμαι ορθοπεδικός, πόσο μόνιμα είναι τα αποτελέσματα ή αν μετά από μερικά χρόνια επανέρχεται ο σκελετός εκεί που ήταν και πρέπει να ξαναγίνει το ίδιο.

Γιατί όλα αυτά;  Κρατηθείτε!!!  Γιατί στην Κίνα υπάρχει η συνήθεια ο γαμπρός να πληρώνει την οικογένεια της νύφης  και τα δυστυχισμένα αυτά πλάσματα προσπαθούν να μοιάσουν στα δυτικά πρότυπα ομορφιάς, αυτά που πλασάρονται δηλαδή από τα media, για να είναι λέει επιθυμητές νύφες, για πολύφερνους γαμπρούς της δύσης!!!  Μπορείτε να αυτοπυροβοληθείτε ελεύθερα τώρα.  Πυρ κατά βούληση!!!



Γι αυτό σας λέω και επιμένω, να είσαστε ξύπνιες όταν διαβάζετε οτιδήποτε, είτε είναι περιοδικό ή τηλεόραση ή ίντερνετ, γιατί στον ύπνο του, άμα κοιμάται …  πολλά μπορεί να πάθει ο ανυποψίαστος άνθρωπος.  Και τα αγόρια όμως νάχετε το νου σας, γιατί παρατηρώ τελευταία ότι το beauty industry χώνει σιγά σιγά τα νύχια του και σε σας.  Κάτι θάχετε νοιώσει, εεε;  Να λίγη ενυδατική για μετά το ξύρισμα, να κάτι για τις ρυτίδες, να λίγο μέικ-απ για τις δυσχρωμίες, άντε και καμιά αποτριχωσούλα, τα πιάσαμε τα λεφτά μας.

Το αποτέλεσμα είναι, με τις μεθοδεύσεις αυτές τα έγκριτα περιοδικά, να μας κάνουν στην καλύτερη των περιπτώσεων, να νοιώθουμε ανεπαρκείς και τελικά ηττημένες, που δεν είμαστε ίδιες με την Jessica Rabit.  Εκείνη, ξέρετε, που παγίδεψε τον Roger Rabbit;  Αυτή.  Και όλα αυτά γιατί;  Γιατί προσπαθούμε να συγκριθούμε με πρότυπα τα οποία ουσιαστικά δεν υπάρχουν!  Θα το βρίσκατε υπερβολή αν έλεγα, ότι το Photoshop μας κατέστρεψε σαν πολιτισμό;

Press the F Button λοιπόν, χωρίς δισταγμούς και παλινωδίες!  Τι είναι το F Button?  Ξέρετε εσείς.  Σπίρτα είσαστε.



Αλλά εντάξει, δεν είναι μόνο ο τύπος.  Είπα τις προάλλες, κάνοντας μια σύντομη εισαγωγή στην … αυτοβιογραφία μου, ότι δεν βλέπω τηλεόραση.  Είμαι σίγουρη ότι λίγοι το άκουσαν και ακόμη λιγότεροι έδωσαν σημασία.  Αλλά πραγματικά, για σκεφτείτε το.  Ας πιάσουμε την ελληνική τηλεόραση, που την ξέρουμε καλά.  Τι είδους ενημέρωση είναι αυτή, με όλη αυτή την τρομολαγνεία που προωθούν τα μέσα;  Το έχετε παρατηρήσει;

Απορώ και εξανίσταμαι, τι είδους ειδήσεις είναι αυτές που μας σερβίρουν και εμείς τις καταπίνουμε αμάσητες, χωρίς καμία επεξεργασία;  Είναι ειδήσεις κατ’ αρχήν;  Δείτε μας λένε την μάνα που κλαίει, δείτε τον συνταξιούχο που οδύρεται, δείτε αυτόν που χτυπιέται, δείτε το δράμα που ζει ο τάδε.  Δεν λέω, χρειάζονται αυτά να τα ξέρει κανείς, κοινωνικά όντα είμαστε, άνθρωποι είμαστε, αλλά αυτά είναι αντικείμενο κοινωνικής έρευνας, εκπομπής, αφιερώματος, όπως θέλετε πέστε το.  Πάντως όχι είδηση.  Όχι θέμα για τις ειδήσεις!  Μόνο μουσική υπόκρουση που δεν μας βάζουν, για να σιγουρευτούν ότι θα συγκινηθούμε ή έστω ότι θα τρομάξουμε αρκετά, ανάλογα το θέμα, και θα ανεβάσουν ακροαματικότητα.

Καμιά αντίρρηση να την ανεβάσουν την ακροαματικότητα, αλλά όχι με κόστος δικό μας.  Με τον σωστό τρόπο.  Παρέχοντας έγκυρη και αμερόληπτη ενημέρωση, κάτι που φαίνεται να έχουν ξεχάσει πως γίνεται.  Αυτό είναι μια στρατηγική καθόλου τυχαία, όπου απευθύνεσαι στον κόσμο σαν να είναι μωρά παιδιά, σαν να ήταν ο θεατής/ακροατής/αναγνώστης μικρό παιδί ή σαν να ήταν διανοητικώς ανάπηρος. Γιατί;   Γιατί έχει διαπιστωθεί ότι όταν απευθύνεσαι σε κάποιον σαν να ήταν παιδί δέκα ετών, τότε είναι πολύ πιθανόν να αντιδράσει σαν να είναι όντως 10 χρονών, χωρίς κριτική σκέψη δηλαδή.



Αυτή η τεχνική του να απευθύνεσαι στον άλλο σαν να είναι μικρό παιδί και να επικαλείσαι το συναίσθημα μάλλον παρά στη λογική, είναι ένας από τους  10 τρόπους για την χειραγώγηση της κοινής γνώμης, που είχε επισημάνει ο ακαδημαϊκός και μελετητής Νόαμ Τσόμσκι.  Η επίκληση στο συναίσθημα είναι μια άλλη κλασική τεχνική που ακολουθούν τα media, για να βραχυκυκλωθεί η ορθολογιστική ανάλυση, επομένως η κριτική αντίληψη των ατόμων.  Επιπλέον, η χρησιμοποίηση του συναισθήματος σε μια είδηση, επιτρέπει να ανοίξει η πόρτα του ασυνείδητου για να φυτέψουν εκεί ιδέες, επιθυμίες, φόβους, παρορμήσεις ή και επιθυμητές συμπεριφορές.

Εγώ πάντως εκτός από αποπροσανατολιστική, την βρίσκω και απωθητική την πρακτική αυτή των καναλιών και στην καλύτερη των περιπτώσεων εντελώς περιττή.  Πες μου ότι έχεις να πεις, καλό μου και άσε με να βγάλω τα δικά μου συμπεράσματα.  Δεν είμαι ηλίθιος!!!  Και μην με αντιμετωπίζεις σαν να είμαι ηλίθιος!  Αυτό θα πει ενημέρωση!   Δεν χρειάζεται να μου υποβάλεις τι θα σκεφτώ.  Δεν είναι ενημέρωση όταν σου λένε τραγικό τούτο, Πρωτοφανές το άλλο, Δραματικό το κείνο, σαν να μην είσαι σε θέση μόνος σου να τα αξιολογήσεις και να τα ταξινομήσεις, τι είναι το καθένα και πρέπει να σου πουν.  Άσε με, ξέρω εγώ τι είναι το κάθε τι, εσύ πες μου μόνο τι έγινε.  Δώσε μου την πληροφορία και θα την επεξεργαστώ εγώ, μην σε νοιάζει, δεν χρειάζονται οι σάλτσες.



Ένα άλλο μοχλό χειραγώγησης των μαζών, που επισημαίνει ο Τσόμσκι, μιας και τον πιάσαμε, είναι η τεχνική της διασκέδασης.  Πρωταρχικό στοιχείο κοινωνικού ελέγχου, η τεχνική της διασκέδασης συνίσταται στον αποπροσανατολισμό του κοινού από τα σημαντικά προβλήματα, με ένα αδιάκοπο καταιγισμό διασκεδαστικών και ασήμαντων λεπτομερειών.

Παράλληλα, με την τεχνική της διασκέδασης, συνδυάζεται και η τεχνική του να ενθαρρύνεις το κοινό να αρέσκεται στη μετριότητα.  Συνίσταται στο να παρακινείς το κοινό να βρίσκει «cool» ό,τι είναι ανόητο, φτηνιάρικο και ακαλλιέργητο, γιατί έτσι του το παρουσιάζεις εσύ σαν ειδικός.  Με τον τρόπο αυτό, σερβίροντας μας δηλαδή διασκεδαστικές αηδίες, μας αποτρέπουν από το να ενδιαφερθούμε για τα ουσιαστικά και αυτά που έχουν σημασία και κρατάνε το μυαλό μας απασχολημένο με τρίχες, χωρίς χρόνο για να σκέφτεται, για «να επιστρέφει κανονικά στη φάρμα με τα άλλα ζώα».

Αυτό που μόλις είπα για την φάρμα των ζώων, είναι ένα μικρό απόσπασμα από το Όπλα με σιγαστήρα για ήσυχους πολέμους του Τσόμσκι.  Βρίσκετε ότι έχει άδικο;



Πάλι μιλάμε για ενημέρωση, ενώ ξέρουμε καλά ότι αυτή είναι καθοδηγούμενη.  Για ποια ενημέρωση μιλάμε ακριβώς, όταν οι πληροφορίες υποβάλλονται άνωθεν και έξωθεν;  Θα έχετε ακούσει πιστεύω για τα διαπλεκόμενα, όπου ο κάθε μεγαλο-εργολάβος έχει απαραίτητα από ένα κανάλι και από μια ποδοσφαιρική ομάδα.  Γιατί;  Εεε, είμαστε ελεύθεροι να σκεφτούμε ότι θέλουμε, γιατί κόπτονται όλοι να πάρουν από μια ραδιοτηλεοπτική άδεια.  Όσο για το ενδιαφέρον τους για τον αθλητισμό και το ελληνικό ποδόσφαιρο, ας μην το σχολιάσω καλύτερα, γιατί θα γίνω κακιά και δεν θέλω.

Εδώ θα έχετε παρατηρήσει κι εσείς πιστεύω την τεχνική της δημιουργίας προβλημάτων, και στη συνέχεια παροχής των λύσεων, κατά τον Τσόμσκι πάντα.  Πρώτα δημιουργείς ένα πρόβλημα ή παρουσιάζεις κάτι με μελανά χρώματα, σαν να είναι πρόβλημα, κάτι τέλος πάντων που θα προκαλέσει μια συγκεκριμένη αντίδραση του κοινού, ώστε το ίδιο να ζητήσει εκείνα τα μέτρα που θέλεις να το κάνετε να αποδεχτεί.  Για παράδειγμα: αφήνεις να κλιμακωθεί η αστική βία, ή οργανώνεις αιματηρές συμπλοκές, ώστε ο κόσμος να ζητήσει μόνος του τη λήψη μέτρων ασφαλείας, που θα περιορίζουν τις ελευθερίες του.

Ή ακόμα, κάτι που το ξέρουμε καλά και το έχουμε ζήσει στο πετσί μας τα τελευταία χρόνια: δημιουργείς μια οικονομική κρίση για να κάνεις το κοινό να δεχτεί ως αναγκαίο κακό τον περιορισμό των κοινωνικών δικαιωμάτων, την αποδόμηση των δημοσίων υπηρεσιών, τους φόρους, την στέρηση κλπ  Μας θυμίζει κάτι αυτό;



Αυτό με την τεχνητή δημιουργία προβλημάτων συνδυάζεται πάρα πολύ καλά και με την τεχνική του να αντικαθιστάς την εξέγερση με την ενοχή.  Με διάφορους τρόπους δηλαδή κάνεις τον κόσμο να πιστεύει ότι είναι ο μόνος υπεύθυνος για την συμφορά του, εξαιτίας της ανοησίας του, της ανικανοτήτας του ή των προσπαθειών του.  Έτσι, αντί ο κόσμος να εξεγείρεται εναντίον του συστήματος, απαξιώνει τον ίδιο τον εαυτό του και αυτοενοχοποιείται.

Θέλετε κι άλλο;  Όταν αυτοενοχοποιηθεί αρκετά, τότε οδηγείται σε μια κατάσταση νευρικής κατάπτωσης λένε οι ειδικοί, η οποία νευρική κατάπτωση με την σειρά της οδηγεί στην απάθεια και την απραξία.  Θα το έχετε προσέξει, δεν μπορεί, πως ο μέσος Έλληνας σήμερα σηκώνει με απάθεια τους ώμους και πλέον κοιτάζει την δουλίτσα του, χωρίς να ενδιαφέρεται για τα κοινά όσο θάπρεπε.  Κι έτσι με απενεργοποιημένους τους πολίτες, χωρίς κανένα ενδιαφέρον και χωρίς δράση, γλιτώνεις την επανάσταση!



Δεν ξέρω, τα συμπεράσματα δικά σας.  Το Κεραμιδόγατο εδώ πάντως έχει πάνω από πέντε χρόνια να ανοίξει τηλεόραση.  Επιλέγει μόνο του τις λιγοστές πηγές πληροφόρησης που εμπιστεύεται και πήρε διαζύγιο με την τηλεόραση, από τραπέζης και κλίνης.  Λύσεις υπάρχουν.  Διάθεση να ξεβολευτούμε και να αφήσουμε το confort zone και τις συνήθειες μας, μαζί και το τηλεκοντρόλ υπάρχει;

Πιστεύω να καταλαβαίνετε τώρα γιατί στον τίτλο της εκπομπής μπήκε το Press the F Button.  Σηκωθείτε λοιπόν καλά μου σπίρτα, αφήστε καναπέδες, κρεβάτια, πολυθρόνες ρωμαϊκά ανάκλιντρα και … Press the F Button.  Κλείστε την τηλεόραση για αρχή.  Και μετά βάλτε όλα αυτά τα έντυπα που περιγράψαμε στο τζάκι.  Για … προσάναμμα!

MSG – Nightmare – αφιερωμένο


Την έκανα την αφιερωσούλα μου.
Νομίζω το αναλύσαμε αρκετά το θέμα μας απόψε και γιατί το F Button είναι ο μόνος τρόπος να αντισταθούμε ενεργά.

Καθώς πλησιάζουμε σιγά – σιγά στο τέλος αυτής της εκπομπής, θα εκμεταλλευτώ λίγο από το χρόνο σας, για να πούμε κάτι ευχάριστο.  Θα σας πω μερικές λεπτομέρειες ακόμα, για τον Μαραθώνιο αγάπης που κάνει για 5η συνεχή χρονιά το Spirto Web Radio, το Σάββατο 17 Δεκεμβρίου.

Λοιπόν, τόπος διεξαγωγής θα είναι το Εμπορικό Κέντρο Μελά, στην Κηφισιά, στο κέντρο, απέναντι από τον τροχονόμο, Κηφισίας 238-240.  Φέτος θα είναι συνδυαστικός ο Ραδιομαραθώνιός μας.  Combo δηλαδή.  Στηρίζουμε το Χαμόγελο του Παιδιού και παράλληλα τον Πανελλήνιο Σύλλογο Πρόληψης τροχαίων Ατυχημάτων Ανηλίκων, Αγάπη για Ζωή.
Το πρόγραμμα του σταθμού ξεκινάει από το πρωί στις 11, με live εναλλάξ στο μικρόφωνο τους παραγωγούς και τους προσκεκλημένους του σταθμού  και όσο μας πάρει ...  συχνά μέχρι τα χαράματα της επόμενης.

Πρόκειται για ένα Call to Action, όπου καλούμε τον κόσμο να μας επισκεφτεί, να ενημερωθεί, να συμμετάσχει σε συζητήσεις, να στείλει μηνύματα και να στηρίξει με όποιο τρόπο μπορεί το σκοπό μας.  Παράλληλα, ζητάμε να μας φέρετε είδη πρώτης ανάγκης για το Χαμόγελο του Παιδιού και πλαστικά καπάκια για τον σύλλογο Αγάπη για Ζωή.  Εξηγώ:

Συλλέγουμε πλαστικά καπάκια από εμφιαλωμένο νερό, αναψυκτικά, χυμούς, γάλα, τσάι, κρασί, λάδι, συσκευασίες καφέ κλπ.
Τα έσοδα από την ανακύκλωσή τους, διατίθενται για την αγορά αναπηρικών αμαξιδίων, που θα προσφερθούν σε άτομα τα οποία τα έχουν απόλυτη ανάγκη και δεν μπορούν να τα αποκτήσουν.
Σύνθημα μας:  Γιατί να το πετάς...???  Φέρτο σε μας ;).

Σε ότι αφορά το Χαμόγελο του Παιδιού, σαν είδη πρώτης ανάγκης νοούνται συσκευασμένα τρόφιμα, π.χ. Γάλα εβαπορέ, Λάδι, Ρύζι, Όσπρια, Αλεύρι, Σάλτσα τομάτας, μπισκότα, κρουασάν, μαρμελάδες, χυμοί, βρεφικές κρέμες και είδη βρεφικής φροντίδας, Προϊόντα καθαρισμού και Είδη οικιακής χρήσης όπως αλουμινόχαρτο, σακούλες απορριμμάτων) Χαρτικά (χαρτί υγείας, χαρτί κουζίνας, χαρτοπετσέτες.   Ιδέες σας δίνουμε, αλλά καταλαβαίνετε εσείς.  Στο site του Spirto Web Radio, στην κεντρική σελίδα, θα βρείτε περισσότερες λεπτομέρειες.

Να θυμάστε Σάββατο, στις 17, από τις 11 το πρωί και όσο πάρει.
Βαθιά αναπνοή και πάμε βουτιά για το προτελευταίο μουσικό κομμάτι σήμερα



Αυτά τα ολίγα για σήμερα …  ελπίζω να μην σας κούρασα, θα τα πούμε την άλλη Παρασκευή, την ίδια ώρα.  Στις 7 το βράδυ, εδώ στο Spirto Web Radio, το web radio της καρδιάς μας.
Θααααα σας το θυμίσω κι εγώ όμως, μην μου αγχώνεστε.

Μην φύγετε!  Αμέσως μετά, ακολουθεί ο Μιχάλης Μαυροβουνιώτης στις 9 που θα μας κρατήσει συντροφιά με τους Ρεμπέτικους Δρόμους.  Απόψε έχει αφιέρωμα στο ρεμπέτικο της Αμερικής.
Πολλές και ενδιαφέρουσες οι εκπομπές και για τις υπόλοιπες μέρες, δεν θα τις απαριθμήσω τώρα, αλλά μπορείτε να συμβουλευτείτε το πρόγραμμα που θα βρείτε στο site, κάτω από την ετικέτα Σπιρτο-λόγιο.

Βάλτε μας στα αγαπημένα και μείνετε συντονισμένοι στο Spirto Web Radio, που εκπέμπει για σας καθημερινά, 24 ώρες, 7 μέρες την εβδομάδα!

Μέχρι την άλλη Παρασκευή γεια σας!  Νιάου εννοώ


και να θυμάστε ότι υπάρχει πάντα κάποιος που νοιάζεται για σας.  Όχι εγώ, αλλά κάποιος άλλος σίγουρα.  Καληνύχτες σπίρτα







 Ακολουθήστε το Κεραμιδόγατο:


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εδώ μπορείς να νιαουρίσεις ελεύθερα